زه کمان تو بازوی فتح را تعویذ

نه کوه را بر حلم تو وزن یک مثقال

اگر به کوه نگارند نقش مرکب تو

بسان مرغ هماندم برآورد پر و بال

خم کمند تو ساق زمانه را خلخال

به یاد جود تو گر کوزه گر سفال پزد

ز کوره جام جم آرد برون به جای سفال