به زرق تا نتوان بست باد در چنبر

گمان بری به دهل چوب می زند طبال

زمین معرکه را پر هلال و بدر کند

پیش ز نقش حوافر سمش ز نقش نعال

به مکر تا نتوان داشت آب در غربال

چهار چیز تو خالی ز چار چیز مباد

که تا جهان به تو می بگذرد بدین منوال