در مدیحش زبان ناطقه لال

سیم و زر را به دور دولت تو

نشناسد کسی ز سنگ و سفال

مر مرا هست چاکری که بود

لب او ساغریست از یاقوت

از می لعل رنگ مالامال

گر خورد خون من حلالش باد