عشق گفتا زهی فراست عقل

جا به محراب کعبه کرده بلال

عقل گفت از خیال او بگذر

تا نگردی اسیر خیل خیال

که تصورکند خیال محال

روی او کرده مر مرا حیران

بر چه بر صنع قادر متعال