من چنان ساز شعر ساز کنم

شعر من بر به پای عقل عقال

او چو برقع ز رخ براندازد

تا که بفریبدم به غنج و دلال

که دگرگون شود ورا احوال

تنگ بر خدمتم میان بسته

چون به قصر تو قیصر و چیپال