برکشد پرده ز رخسار چو ربات حجال

پرده پوش است ز بس عصمت او می ترسم

که گرش وصف کنم ناطقه ام گردد لال

زانکه از خاصیت عصمت او بکر سخن

نفس از مدحت خلقش شود آنسان مشکین

کز چراگاه غزالان ختن باد شمال

دهر با همت او کمتر از آن نان ریزه است