سمت به جمجمه خاک سفته مغز جبال

سپهر دارد هر ماه یک هلال و زمین

ز نقش نعل تو هر لحظه صدهزار هلال

دمت ز ناصیه ماه رفته ک دکلف

بلند و پست ندارد به پیش پای تو فرق

چو پیش پرتو خورشید و مه وهاد و تلال

تو را به طی مسافت چو وهم حاجت نیست