پر از ولای شهنشه تهی ز رنج و ملال

پر از دوایر و اشکال باد خاک درت

ز نقش بوسه حکام و سجده عمال

دل و روان تو پر باد جاودان و تهی

به خوشدلی گذران روزگار فانی را

که کس نماند باقی جز ایزد متعال

بخور بنوش بنوشان بده بپاش ببخش