کز هرکسی مدیح تو خوشترکند خصال

پهلوزنان حروف مخارج به یکدگر

من در میانه هائم و حیران خموش و لال

زین درگذر مدیح توگفتن مرا چه سود

مانی بدان قمر که بتابد به نیمشب

مانی بدان مطر که ببارد به خشک سال

مداح آن قمر که بود به از آن فروغ