شریعتی کنی از نزد خویشتن ابداع

نهد به دوش تو یک روز رایت اجلال

چو پا به دست ریاس نهی ز روی غرور

به خیره پشت کنی برب ایزد متعال

همی ببافه ببندیش بر پیمبر و آل

چه مایه زال رسن ریس را که پنچ پشیز

به دست آمده از دسترنج چندین سال