از آن زمان که مرا مام نام کرد حبیب

که بلادن را نست سنگ یک مثقال

خدای عز و جل داند آنکه در همه عمر

ز شکر بر نشکیبم به طبع در همه حال

نه جز ولای حبیب خداستم به خیال

به بطن مامک و صلب پدر خدای نهاد

به چهر جد من از مهر ابن عمش خال