بدان تا ندید از بهی رنگ و بوی

به پویید اشتاد و آن برگرفت

به مالیدش از خاک و بر سر گرفت

جهاندار از اشتاد برگاشت روی

بهی رانهادند بر شاد ورد

همی بود برپای پیش این دو مرد

پر اندیشه شد نامدار از بهی