چون باغ رضوان نیکخو چون چرخ گردان محترم

آید که خصمش در کجا در چشم کی روز وغا

همچون چه چون کوه بلا از فربهی نه از ورم

ای همچو گیتی نامجو دریا صفت با آبرو

گر نام شمشیرت کسی خواند به گوش حامله

اژ بیم چون ماهی جنین با جوشن آید از شکم

با سیم دستت در جهان خصمی نماند جاودان