در هم مپسندید تنی راکه وجودش

کان بحر عطا کوزه صفت بازدهد نم

در غم مگذارید کسی را که بیانش

صد ره طرب انگیزترست از می درغم

در دور ملک خوارترست از در و درهم

مهری چو مرا در کف عفریت ممانید

ای مرتبه آصفتان از قبل جم