از هستی خود بسکه علم بیند و پرچم

فرمانرو افغان به فلک برکشد افغان

از بیم روان بسکه سنان بیند و صارم

رنجیده شود خاطر رنجیده به کشمیر

از زهره گردان که درآمیخته با خاک

تا حشر زمین سبزتر از برگ سپر غم

وز خون دلیران که زند موج به گردون