شکر خدا را که هستم از کرم تو

رومی داند بهای دیبه معلم

رای تو میزان دانشست ولیکن

کوه بر سنگ او ز کاه بود کم

صاحب قدر منیع و صدر مکرم

منت بیمر خدای راکه ز جودت

خاطر درهم ندارم از پی درهم