با یاد سر زلف تو شب تا به سحرگاه

بندست و شکنج و گره و دایره و خم

جز چشم تو کز وی دل من هست هراسان

آهو نشنیدم که ازو شیرکند رم

در بستر و بالین چمدم افعی و ارقم

ای پسته خندان تو زان رسته دندان

چون حقه یاقوت پر از عقد منظم