در بستر و بالین چمدم افعی و ارقم

جز چشم تو کز وی دل من هست هراسان

آهو نشنیدم که ازو شیرکند رم

با یاد سر زلف تو شب تا به سحرگاه

ای پسته خندان تو زان رسته دندان

چون حقه یاقوت پر از عقد منظم

در زلف سیاهت همه کس ناظر و من نیز