زاید نعم از جود تو چون حرف مشدد

خورشید بود چهر تو و نایبه شبنم

روی قمر از طعنه رمح تو بود ریش

پشت فلک از صدمه گرز تو بود خم

ناقص ستم از عدل تو چون اسم مرخم

بعد از همه شاهانی و پیش از همه آری

به بود محمدکه سپس بود ز آدم