ناقص ستم از عدل تو چون اسم مرخم

روی قمر از طعنه رمح تو بود ریش

پشت فلک از صدمه گرز تو بود خم

زاید نعم از جود تو چون حرف مشدد

بعد از همه شاهانی و پیش از همه آری

به بود محمدکه سپس بود ز آدم

ذات تو مگر علت غائیست جهان را