تو چشمه حیوانی و من همچو سکندر

با قدر تو تنگست فراخای دو عالم

شاها به سرم گر ز فلک تیغ ببارد

در مهر تو الا به ارادت نزنم دم

از چهر تو محرومم و با مهر تو محرم

دیریست که آسوده ام از خلق به کنجی

هم مدح توام مونس و هم یاد تو همدم