نه شاکر ازینم که خلیلی کندم مدح

از چهر تو محرومم و با مهر تو محرم

دیریست که آسوده ام از خلق به کنجی

هم مدح توام مونس و هم یاد تو همدم

نه شاکی از آنم که حسودی کندم ذم

درکیسه من گو نبود درهم و دینار

بر آخور من گو نبود ابرش و ادهم