با مهر تو بر دوش من این خرقه خلقان

نه شاکی از آنم که حسودی کندم ذم

درکیسه من گو نبود درهم و دینار

بر آخور من گو نبود ابرش و ادهم

صد بار نکوتر بود از دیبه معلم

کامم همه اینست چو شمشیر تو قاطع

تا حکم فضا هست چو تدبیر تو محکم