خشم او تا روز حشر از بادگیرد انتقام

خلق را نگذاشتی یک لحظه جودش گرسنه

گر ز امر حق نبودی فرض بر مردم صیام

پشه یی را باد اگر در عهد او سیلی زند

تا نظام ملک و دین را گشت کلک او کفیل

تیرها درکیش ماند و تیغها اندر نیام

ای دل و دست ترا دریا وکان نایب مناب