عاجزی از مالش موری اگرچه قادری

باز زی پشت پدر برگردد از زهدان مام

گرمی مهر تو مور و مار را کردست صید

نرمی نطق تو وحش و طیر راکردست رام

کز دو تار مو نمایی بر سر شیران لجام

برگها با نظم می رویند از اطراف شاخ

نوبهار عدلت از بس داده گیتی را نظام