زار و پژمان زال زر را دوش دیدم در منام

زر ز جودت خوار شد چندانکه زال زر ز خشم

زانزجار این لقب نفرین کند بر جان سام

صاحبا صدرا حدیثی طرفه دارم گوش کن

گفتمش زار از چه ای ؟ گفتا شنیدستم که زر

از سخای خواجه شد چون خاک ره بی احترام

وینک اندر دخمه تاری ز ننگ این لقب