نور صبح و نور رویش بسکه با هم بد قرین

کآفتاب عالم آرا برکشد تیغ از نیام

گه پریشان دیدمش زلفین و گفتم این زمان

چون شب تاریک عالم را فروگیرد ظلام

من ندانستم به تحقیقی این کدامست آن کدام

روی او بر قد او چون لاله یی بر شاخ گل

خال او در زلف او چون دانه یی در زیر دام