صبح چون خیزی نیاری جز جمالش در ضمیر

وز ظفرهای تو راند هرچه می راندکلام

هم تواش الا به طاعت می نبردستی سجود

هم تواش الا به خدمت می نکردستی قیام

شام چون خسبی نبینی جز خیالش در منام

گر نظام لشکری خواهد نمایی امتثال

ور خراج کشوری جوید فزایی اهتمام