خزینه چون ره مازندران پر ازگل و لای

ز هرطرف متراخم درو سوام و هوام

فضای تیره اش از بسکه پرنشیب و فراز

محال بود در آن بی عصا نهادن گام

جماعتی چو خراطین درو گزیده مقام

ز گند آب که باج از براز می طلبید

تمام جسته صداع و تمام کرده ز کام