ز بس که پرده ز عیب کسان برافکندی

چو کودکی که برون آید از مشیمه مام

قضیب در کف و از غایب برودتشان

بسان خایه حلاج رعشه در اندام

کسی نیافت که حمام بود یا نمام

ستاده زنگیکی بدقواره تیغ به دست

به هم کشیده جبن از غضب چوکف لئام