هزار پایه فروتر گرفته بود مقام

نه خوف همرهی نفس شوم اماره

نه بیم رهزنی طبع دون نافرجام

شدیم تا به مقامی که وهم گردون گرد

نخست همچو کسی کز فراز قله قاف

به چشم بینا بیند بسط خاک تمام

به زیر پا همه ممکنات را دیدیم