گر این قصیده بخوانند بر عظام رمیم

که چار رکن قوامند و هفت عضو نظام

که نار دوزخ سوزنده را به قاآنی

خلیل وار بکن روز حشر بر دو سلام

برنده سجده به گوینده از پی اعظام

درین قصیده قوافی مکررست ولی

به است لفظ مکرر ز نامکرر خام