که طفل بخت تو گیرد ز جنبشش آرام

بلارک تو پسرعم ذوالفقار علیست

که چون کشیده شود تیغها رود به نیام

چو گاهواره شب و روز چرخ از آن جنبد

محیط دایره آفرینش زانرو

ترا زمانه نه آغاز دیده نه انجام

کفاف جود و هستی دهد به شخص عدم