چو دید مه دو سرانگشت بر دو چشم نهاد

پی نظاره فرخ هلال عید صیام

هلال ابروی من دوش رفت بر لب بام

بدان نمط که دو فندق نهی به دو بادام

به من ز گوشه ابرو هلال را بنمود

نیافتم که از آن هر دو ماه عید کدام