کسی ندیده در آغاز ماه ماه تمام

به من ز گوشه ابرو هلال را بنمود

نیافتم که از آن هر دو ماه عید کدام

چو در رخش نگرستم شگفتم آمد زانک

غرض چو دید مه عید را به گوشه چشم

اشاره کردکه برخیز و باده ریز به جام

از آن شراب که چون شیر خورد سرخ شود