غرض چو دید مه عید را به گوشه چشم

نیافتم که از آن هر دو ماه عید کدام

چو در رخش نگرستم شگفتم آمد زانک

کسی ندیده در آغاز ماه ماه تمام

اشاره کردکه برخیز و باده ریز به جام

از آن شراب که چون شیر خورد سرخ شود

ز عکس او همه نیهای زرد در آجام