از آن شراب که چون شیر خورد سرخ شود

کسی ندیده در آغاز ماه ماه تمام

غرض چو دید مه عید را به گوشه چشم

اشاره کردکه برخیز و باده ریز به جام

ز عکس او همه نیهای زرد در آجام

به سر جهد عوض مغز نارسیده به لب

به دل دود بدل روح ناچکیده به کام