که عکس او در و دیوار راکندگلفام

هنوز ناشده از شیشه در درون قدح

چو خون و مغز جهد تند در عروق و عظام

ز جای جستم و آوردمش از آن باده

چو خورد یک دو سه پیمانه از حرارت می

دو چشم تیغ زنش شد دو ترک خون آشام

به خشم گفت چرا می نمی خوری گفتم