که با تجلی یزدان پرستش اصنام

به پیش نشوه چشم تو می چه تاب آرد

به اشکبوس کشانی چه در فتد رهام

به دور چشم تو دور قدح بدان ماند

کسی که مست شد امروز از دو نرگس تو

به هوش باز نیاید مگر به روز قیام

نهفته نرمک نرمک به زیر لب خندید