نهفته نرمک نرمک به زیر لب خندید

که با تجلی یزدان پرستش اصنام

کسی که مست شد امروز از دو نرگس تو

به هوش باز نیاید مگر به روز قیام

چنانکه گفتی رنگش زگل دهد پیغام

به عشوه گفت که الحق شگفت صیادی

که پخته پخته بری دل به رنگ و صورت خام