تو ای بهار هنر رنگ و بو دهی به کلام

به عشوه گفت که الحق شگفت صیادی

که پخته پخته بری دل به رنگ و صورت خام

بهار اگر به گل و لاله رنگ و بوی دهد

سزد کزین دم تا نفخ صور اسرافیل

ز رشک کلک تو کتاب بشکنند اقلام

من و تو گر چه به انگیز می نه محتاجیم