شهی نشسته چو یک عرش نور یزدانی

نه روح هرچه قوی تر قوی ترست اندام

بخور شراب و مده نقد حال خویش ز دست

که دلنشین تر ازین کمتر اوفتد ایام

فراز تخت و ملوکش غلام و ملک به کام

نعیم هر دو جهانش به کام دل حاصل

ز یمن طاعت صدر مهین امیر نظام