به جای موی همه مشک روید از اندام

به عقل مبهمی ار رو دهد برون ا ید

به یک اشاره سبابه تو از ابهام

ز طیب خلق تو نبود عجب که مردم را

به هر که سایه خورشید همت تو فتد

همه ستاره فشاند بجای خوی ز مسام

به یمن رای رزین تو بس عجب نبود