به هر که سایه خورشید همت تو فتد

به یک اشاره سبابه تو از ابهام

ز طیب خلق تو نبود عجب که مردم را

به جای موی همه مشک روید از اندام

همه ستاره فشاند بجای خوی ز مسام

به یمن رای رزین تو بس عجب نبود

که کودکان همه بالغ شوند در ارحام