همه ستاره فشاند بجای خوی ز مسام

ز طیب خلق تو نبود عجب که مردم را

به جای موی همه مشک روید از اندام

به هر که سایه خورشید همت تو فتد

به یمن رای رزین تو بس عجب نبود

که کودکان همه بالغ شوند در ارحام

به عقل دیده اوهام را کنی خیره