به عقل دیده اوهام را کنی خیره

همه ستاره فشاند بجای خوی ز مسام

به یمن رای رزین تو بس عجب نبود

که کودکان همه بالغ شوند در ارحام

به حزم توسن اجرام را نمایی رام

گهر فشانی یک روزه تو بیشترست

ز هرچه قطره که تا حشر می چکد ز غمام