به حزم توسن اجرام را نمایی رام

به یمن رای رزین تو بس عجب نبود

که کودکان همه بالغ شوند در ارحام

به عقل دیده اوهام را کنی خیره

گهر فشانی یک روزه تو بیشترست

ز هرچه قطره که تا حشر می چکد ز غمام

نهاده فایض نهیت به پای حکم رسن