همیشه تا چو دو معنی ز یک سخن خیزد

وگرنه اینهمه گستاخ هم نیند عوام

سخن چو عمر تو خوشتر اگر دراز کشید

که خوش فتد بر حق از کلیم طول کلام

سخنوران بلیغش کنند نام ایهام

زبان هرکه چو نشتر ترا بیازارد

دلش پر از خون بادا چو شیشه حجام