هرگه که دلارام شود با دگری رام

من یار ندارم چکنم جز که خورم غم

یارب چکنم کاش نمی زاد.مرا مام

دانند حسودان که من از رشک به جوشم

آیند و بر آرند ز دل آهی و گویند

کایا خبرت هست ز بدعهدی ایام

آن ترک خطا راکه ز ما می نکند یاد