وان ماه ختن راکه ز ما می نبرد نام

آیند و بر آرند ز دل آهی و گویند

کایا خبرت هست ز بدعهدی ایام

آن ترک خطا راکه ز ما می نکند یاد

دوشینه یکی مردک قلاش ببوسید

بوسی که از آن پر ز شکر گشت در و بام

وین نیز عجبتر که فلان شوخ ز باده